Protest w sprawie zwolnienia Leszka Golca w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

List otwarty do Ministry Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzaty Omilanowskiej

Stanowczo protestujemy przeciwko zwolnieniu wybitnego Artysty oraz wieloletniego promotora kultury, kuratora oraz współtwórcę Centrum Rzeźby Polskiej  - Leszka Golca ze stanowiska kuratora w CRP w Orońsku. 

Decyzje (w szczególności te personalne) podejmowane w ostatnich dniach przez kończącego swoje urzędowanie dyrektora Jana Gagackiego są w naszym przekonaniu osobistą zemstą na pracownikach. W szczególności chodzi o te osoby, które w opinii Gagackiego nie wykazały się wystarczającą "lojalnością" wobec jego osoby. Zachowanie to nosi wszelkie znamiona mobbingu, a decyzje o rozwiązaniu umów o pracę są podejmowane z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa pracy. 

Domagamy się również przeprowadzenia kontroli w zakresie legalności podejmowanych przez kończącego urzędowanie dyrektora Gagackiego decyzji dot. zwolnień pracowników, które w naszej opinii są dowodem na jawne łamanie elementarnych praw pracowniczych. 

Obecna sytuacja w tej instytucji wymaga podjęcia zdecydowanych działań, dlatego apelujemy do Ministerstwa Kultury i Dziedzictw Narodowego o jak najszybsze przekazanie obowiązków Eulalii Domanowskiej, która wygrała przeprowadzony w tym roku konkurs na dyrektora Centrum Rzeźby Polskiej. http://bip.mkidn.gov.pl/pages/posts/komunikat-1528.php?p=10 

Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej

oraz

Członkowie Rady Programowej CRP w Orońsku

Kamil Kuskowski

Dorota Monkiewicz

Jaonna Kiliszek

Apel Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej do Prokuratora Generalnego, Prokuratury Okręgowej w Słupsku oraz Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka

Sprawa Władysława Kaźmierczaka oraz Ewy Rybskiej została opisana przez Piotra Żytnickiego na łamach „Gazety Wyborczej”:



Sytuacja, której od wielu lat doświadczają artyści Władysław Kaźmierczak i Ewa Rybska, stanowi bezprecedensowy przykład łamania jednego z podstawowych praw człowieka jakim jest prawo do uczciwego procesu sądowego. Prawo to, mimo iż jest gwarantowane w wielu tekstach konwencji międzynarodowych podpisanych przez RP, w tym przypadku pozostało całkowicie martwe.

Próba zniszczenia kariery zawodowej oraz dobrego imienia dwojga artystów, jest dowodem na to jak łatwo instytucje państwa poddają się politycznym manipulacjom. W tym przypadku wyolbrzymiono błahe zarzuty do rozmiarów uzasadniających uruchomienie procedur przewidzianych do ścigania groźnych przestępców.

Nie mamy wielkiej nadziei na wyciągnięcie konsekwencji wobec odpowiedzialnych za sytuację, która dotknęła cenionych członków naszego środowiska. Niemniej apelujemy do wszystkich, którzy są w stanie udzielić Władysławowi Kaźmierczakowi oraz Ewie Rybskiej pomocy prawnej, szczególnie do Helsińskiej Fundacji praw Człowieka.

Solidaryzując się Władysławem Kaźmierczak i Ewą Rybską, których życie oraz kariery zawodowe zostały całkowicie zniszczone przez wymiar sprawiedliwości (są oni od ośmiu lat nieobecni w polskim obiegu artystycznym, co stanowi ogromną stratę dla rodzimej sceny performance), mamy nadzieję, że sprawa znajdzie w końcu pozytywne zakończenie. Chcielibyśmy mieć pewność, nie tylko jako artyści podejmujący tematy społeczne i polityczne, ale przede wszystkim jako obywatele Polski, że nie będziemy musieli szukać – jak Kaźmierczak i Rybska – ochrony w sądach innych krajów europejskich przed wymiarem sprawiedliwości własnego państwa.

Zwracamy się z prośbą do Prokuratora Generalnego o przyjrzenie się postępowaniu słupskiej Prokuratury Okręgowej ws. Władysława Kaźmierczaka i Ewy Rybskiej, które - jak podejrzewamy - zostało mocno upolitycznione, oraz rozważenie wycofania oskarżeń wobec duetu artystów performance, co umożliwi im uczestnictwo w polskim obiegu artystycznym, z którego zostali – wskutek zastosowania metod niebezpiecznie przypominających standardy prawne powszechne na Białorusi – wykluczeni.

Zachęcamy artystów, krytyków, kuratorów oraz dyrektorów instytucji kulturalnych, a także ludzi niezwiązanych ze środowiskiem artystycznym, o wsparcie naszego apelu. Pamiętajmy, że każdy z nas może paść, podobnie jak Władysław Kaźmierczak oraz Ewa Rybska, ofiarą poddawanego naciskom politycznym wymiaru sprawiedliwości.

Sekretariat Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej

List otwarty (kolejny) do prezydenta Torunia w sprawie konkursu dyrektorskiego w CSW Znaki Czasu

Szanowny Panie Prezydencie

Niestety nie doczekaliśmy się odpowiedzi na kolejne listy w sprawie konkursu na dyrektora CSW Znaki Czasu w Toruniu, które do Pana przesyłaliśmy.

Jako Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej, reprezentujemy środowisko artystów wizualnych, ludzi którzy swoją pracą na co dzień wypełniają programy instytucji takich jak toruńskie CSW.

Regularnie patrzymy na frustrujące sytuacje, gdy konkursy wygrywają najlepsi koledzy lokalnej władzy a nie najlepsi kandydaci.  Później przez wiele lat widzimy jak publiczne pieniądze są przez nich marnotrawione na miałkie programy i chybione decyzje.

Słabość i nieskuteczność procedur odwoławczych powoduje, że jedynie konsekwentne nagłaśnianie tych nieprawidłowości może mieć jakiś pozytywnych skutek.

Na pewno zaskoczy Pana, fakt że my również czytamy ustawy i rozporządzenia – szczególnie te które regulują zasady przeprowadzania konkursów. Znajdujemy tam jednak zupełnie inne treści, które nie pozwalają się nam zgodzić z wypowiedziami rzeczniczki UM w Toruniu, która w Pana imieniu zabrała głos w mediach.

Otóż na podstawie żadnego obowiązującego przepisu nie da się uzasadnić utajnienia procedury konkursowej. Rozporządzenie MKiDN w sprawie organizacji konkursów mówi wyraźnie, że „Protokół z posiedzenia komisji, zawierający informacje o przebiegu obrad i podjętych ustaleniach, podpisują członkowie komisji obecni na posiedzeniu. Protokół jest jawny”.  Proszę żeby wyjaśnił Pan nam  i opinii publicznej dlaczego akurat w rozpisanym przez Pana konkursie wszystko zostało objęte tajemnica godną co najmniej przetargów zbrojeniowych?

Czujemy się też obrażeni sugerowaniem, że nie doceniamy osiągnięć i potencjału rekomendowanych kandydatów. Otóż z naszych informacji wynika, że próg do rekomendacji był wyznaczony na poziomie 60% maksymalnej ilości punktów. W znanych nam systemach edukacyjnych taka ilość nie wystarcza nawet na zaliczenie najprostszego testu czy kartkówki.  Proszę tego nie prostować. Wystarczy nam opublikowanie wspomnianego protokołu.

Jesteśmy również zniesmaczeni Pana wypowiedziami o naciskach jakie rzekomo próbuje na Panu wywrzeć Ministra Kultury prof. Omilanowska. W pełni ją w tej sytuacji popieramy, gdyż wezwanie do przestrzegania obowiązującego prawa może być potraktowane jako nacisk tylko przez ludzi głęboko przekonanych o swojej bezkarności.

To już druga taka sytuacja, która ma miejsce podczas organizowanego przez Pana konkursu na dyrektora CSW Znaki Czasu. Chyba już najwyższy czas by ta instytucja przestałą być ofiarą politycznych manipulacji i zaczęła funkcjonować zgodnie z misją do której została powołana.


Żądamy unieważnienia konkursu albo rekomendacji dla kandydata, który zdaniem komisji wygrał ten konkurs.

Z poważaniem
OFSW

Protest - Żądamy unieważnienia konkursu na dyrektora CSW Znaki Czasu w Toruniu.

Żądamy unieważnienia konkursu na dyrektora CSW Znaki Czasu w Toruniu i rozpisania nowego, w którym wyłoniony zostanie jeden kandydat, a nie – jak obecnie – trzech.

Asekurancka rekomendacja komisji konkursowej, zawierająca trzy nazwiska kandydatów, jest dobitnym dowodem na instrumentalny charakter konkursu przeprowadzonego przez prezydenta Torunia Michała Zaleskiego.

Z grona pięciu kandydatów, którzy stanęli do konkursu, komisja rekomendowała aż trzech (równie dobrze mogła rekomendować wszystkich). Świadczy to o niezdolności członków komisji do merytorycznej oceny kandydatów i niespełnieniu obowiązku, który nakłada na to grono ustawa o instytucjach kultury. Kontrowersji dopełnia utajnienie przed opinią publiczną przebiegu konkursu (w tym nazwisk kandydatów), złożonych koncepcji programowych, protokołów z posiedzeń, a także utajnienie opinii MKiDN w sprawie nominacji przez prezydenta Torunia Wacława Kuczmy, deklarującego ponoć chęć współpracy z Markiem Żydowiczem.

Domagamy się niezwłocznego powtórzenia konkursu, w którym komisja złożona z niekwestionowanych w środowisku ekspertów (kuratorów, krytyków, artystów) dokona merytorycznej oceny złożonych przez kandydatów programów, w sposób wolny od realizowania politycznych celów.

Przypominamy, że poprzedni konkurs na stanowisko dyrektora CSW Znaki Czasu w Toruniu, przeprowadzony przez prezydenta Michała Zaleskiego pięć lat temu, również został oprotestowany przez znaczną część środowiska artystycznego, z powodu jego nietransparentości oraz proceduralnych uchybień.

Sekretariat OFSW

Stanowisko OFSW w sprawie przebiegu konkursu w CSW Znaki Czasu w Toruniu

Wyrażamy najwyższe zaniepokojenie w związku z przebiegiem i rezultatem prac komisji konkursowej w CSW Znaki Czasu w Toruniu.  

W naszej jednoznacznej opinii sytuacja w której komisja rekomenduje trzech kandydatów świadczy o tym, że powołane przez Prezydenta Miasta grono urzędników i ekspertów całkowicie nie poradziło sobie w postawionym przed nimi zadaniem wskazania najlepszego kandydata gwarantującego rozwój instytucji. Wynik pracy komisji konkursowej który zaowocował rekomendacją aż trzech kandydatów, tworząc tym samym jedną z bardziej kuriozalnych sytuacji w historii polskich instytucji sztuki – wyłonienie aż trzech kandydatów świadczy o przyjęciu całkowicie pozamerytorycznych kryteriów oceny.

Praca komisji odbywała się w całkowitym utajnieniu, opinia publiczna nie była informowana nawet o nazwiskach startujących kandydatów. Nie możemy też odnieść się do protokołu z posiedzeń komisji, która dokonała podjęła tak kuriozalną decyzję. Według obowiązującego stanu prawnego komisja konkursowa ma wskazać najwyżej ocenionego merytorycznie kandydata – Prezydent będąc związany jedynie samym obowiązkiem przeprowadzenia konkursu nominuje kandydata wedle swojego uznania – również z poza tego grona. Sytuacja z którą mamy obecnie do czynienia może być odczytana jako próba dość ordynarnej manipulacji procedurą. Gdyż obok jednego kandydata posiadającego bogaty dorobek wskazani zostali kandydaci o co najmniej nikłym doświadczeniu i dyskusyjnych kompetencjach.

Toruńskie Znaki Czasu blisko 5 lat temu podczas poprzedniej procedury konkursowej były przedmiotem wielkich kontrowersji i dokonano wówczas wyboru dyrektora, który nawet w opinii niektórych członków ówczesnej komisji konkursowej nie spełniał niektórych z najbardziej elementarnych wymogów. Mamy silne poczucie, że tym razem historia się powtarza i ceniona przez wielu z nas  toruńska instytucja znów padnie ofiarą zakulisowych rozgrywek.

Sekretariat Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej 

Apel w sprawie konkursu w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie

List otwarty do Ministry Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzaty Omilanowskiej oraz Prezydenta Miasta Częstochowa Krzysztofa Matyjaszczyka, 

w sprawie unieważnienia procedury konkursu dyrektorskiego w  Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie.

W związku z dochodzącymi nas sygnałami o nieprawidłowościach podczas trwającej procedury konkursowej na dyrektora w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie zwracamy się z apelem o unieważnienie obecnie trwającego i ponowne rozpisanie konkursu.

Trwający konkurs od momentu rozpisania budził nasze istotne wątpliwości. Zawarty w regulaminie konkursu obligatoryjny wymóg „3-letniego stażu pracy na stanowisku kierowniczym w instytucjach kultury lub prowadzenie działalności gospodarczej związanej z działalnością kulturalną przez okres 3 lat”, w naszej jednoznacznej opinii stanowi niemożliwe do wytłumaczenia zawężające kryterium. Poprzez tak arbitralnie sformułowany wymóg z grona potencjalnych kandydatów wykluczono szereg doskonale merytorycznie przygotowanych kandydatów pracujących m.in. w sektorze pozarządowym lub posiadających bogate doświadczenie kuratorskie i projektowe. 

W zestawieniu z przyjętą przez urzędników interpretacją zawężającą pojęcie „prowadzenia działalności gospodarczej związanej z działalnością kulturalną” jedynie do samodzielnej działalności gospodarczej lub prowadzonej z innymi osobami nasuwa uzasadnione podejrzenie o zmanipulowany charakter konkursu. Takie wykluczenie jest niemożliwe do uzasadnienia na gruncie obowiązującej ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej oraz konstytucyjnej zasady wolności gospodarczej.

Od kilku lat samorządy organizując analogiczne konkursy dopuszczają udział osób posiadających udokumentowane doświadczenie merytoryczne, nie zawężając się do wąskiej „kasty kierowniczej”. Podnosi to zdecydowanie jakość i konkurencyjność programu kandydatów oraz samej procedury.

Z posiadanych przez nas informacji wynika również, iż do udziału w komisji konkursowej nie został dopuszczony drugi przedstawiciel wyłoniony przez pracowników, a jego miejsce zostało zajęte przez osobę wskazaną przez startującą w konkursie obecną p.o. dyrektora Miejskiej Galerii Sztuki. Zaistnienie takiej sytuacji jest wystarczającą przesłanką do unieważnienia procedury.

Nasze środowisko od dawna walczy o transparentność procedur decyzyjnych w tym konkursowych w instytucjach kultury. Jako m.in. artyści, kuratorzy, krytycy, chcemy mieć do czynienia z kompetentnymi dyrektorami, którzy będą w stanie docenić wartość naszej pracy. Domagamy się również obecności przedstawiciela artystów i organizacji skupiającej twórców do których zaliczamy również kuratorów, w tym przedstawiciela lub przedstawicielki OFSW w komisji konkursowej na dyrektora  Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie. 

Apelujemy o unieważnienie aktualnej procedury konkursowej i przeprowadzenie nie budzącego wątpliwości konkursu który wyłoni merytorycznie uzasadnioną rekomendację kandydata na dyrektora Miejskiej Galerii Sztuki .

Sekretariat Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej

Profesor Jacek Leociak przeciwko cenzurze sztuki i apelowi Związku Wyznaniowych Gmin Żydowskich RP o zdjęcie filmu Berek Artura Żmijewskiego z wystawy w MOCAKu

Publikujemy list prof. Jacka Leociaka z Centrum Badań nad Zagładą Żydów w sprawie oświadczenia Związku Wyznaniowych Gmin Żydowskich RP.
ZGWŻ protestuje przeciwko pokazywaniu filmu Berek Artura Żmijewskiego na wystawie "Polska – Izrael – Niemcy. Doświadczenie Auschwitz" w krakowskim MOCAKu i "sprzeciwia się kolejnym projekcjom tego filmu i pokazywaniu go w ramach wystaw sztuki nowoczesnej":

"Niestety, to oświadczenie - oczywiście wbrew szlachetnym intencjom jego Autorów - jest wynikiem nieporozumienia: miesza się tu porządek artystyczny z porządkiem polityczno-memorialnym. Zarówno artysta, jak i podpisani pod oświadczeniem ZGWŻ uważają doświadczenie Zagłady Żydów za absolutnie kluczowe dla współczesnego świata. Jest ono - dla "obu stron" - wyzwaniem fundamentalnym. Zarówno Żmijewski, jak i ZGWŻ próbują na swój sposób temu wyzwaniu sprostać, odpowiedzieć na to wyzwanie. Niech artysta, kierowany takimi intencjami, zajmuje się sztuką. Liderzy społeczności, którą reprezentują, powinni - według mnie - działać w obszarach im przynależnych. Każdy ma prawo do oceny i wyrażenia swojego stanowiska. Jednak czym innych jest ocena, nawet najmocniejsze potępienie praktyk artystycznych, a czym innym nawoływanie do działań administracyjnych, mających na  celu uniemożliwienie zaistnienia dzieła sztuki w przestrzeni publicznej. To są praktyki cenzorskie."

Całość oświadczenia ZGWŻ można przeczytać tu: http://www.jewish.org.pl/index.php/he/opinie-komentarze-mainmenu-62/7315-owiadczenie-zgw.html

Stanowisko OFSW w sprawie konkursu na kuratora wystaw Galerii Promocyjnej w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie

Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej protestuje i domaga się unieważnienia konkursu na stanowisko kuratora wystaw Galerii Promocyjnej w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie, ze względu na dyskryminacyjny zapis w punkcie 3. warunków uczestnictwa w konkursie, który ogranicza wiek kandydatów do 35 lat.

http://www.sdk.pl/aktualnosci/nowosci/159-staromiejski-dom-kultury-w-warszawie-oglasza-konkurs-na-stanowisko-kuratora-wystaw-w-galerii-promocyjnej

Jest to warunek kuriozalny, który nie został do tej pory wprowadzony w żadnym konkursie obserwowanym  przez Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej. Jest on sprzeczny z oficjalną polityką państwa oraz całej Unii Europejskiej, którą jest wydłużanie wieku aktywności zawodowej. Dyskryminuje się eliminując z konkursu, dużą część potencjalnych kandydatów na stanowisko, gdzie liczy się doświadczenie zawodowe i potwierdzona osiągnięciami umiejętność pracy z młodymi artystami.

Jednocześnie ze względu na znaczące miejsce Galerii Promocyjnej wśród galerii warszawskich utrzymywanych z środków publicznych, Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej domaga się udziału swego przedstawiciela w nowej komisji konkursowej oraz podanie do publicznej wiadomości jej składu.

Sekretariat 

Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej

Czarna Księga Polskich Artystów

Publikacja Czarna Księga Polskich Artystów służy zdefiniowaniu statusu artystów w Polsce oraz warunków ich pracy twórczej.

Czarna księga polskich artystów, przygotowana przez środowisko skupione wokół Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej, ukazuje sformułowaną z perspektywy samych artystów wizję tego, jak powinna być wspierana sztuka współczesna. Pokazuje również, jak przebiega walka polskich artystów o poprawę ich statusu i jak ten proces wpisuje się w wieloletnie działania artystów ze wszystkich krajów Unii Europejskiej, Kanady czy USA.

Czarna księga pokazuje różnice między popularnym postrzeganiem artysty i aktu twórczego a rzeczywistością, w której tworzą artyści. Opisuje też związki między polityką kulturalną, a problemami zwykłych robotników sztuki – artystów i innych twórców kultury. Rozlicza się z szeregiem mitów towarzyszących pracy twórczej. To swoisty podręcznik, który definiuje, czym jest status artysty, daje artystom do ręki konkretne argumenty do walki o swoje prawa, a politykom i decydentom wiedzę na temat współczesnej kultury.

Artyści od początku transformacji są postawieni w sytuacji bolesnego zawieszenia. Z jednej strony tworzona przez nich sztuka jest przedmiotem prestiżowych prezentacji przygotowywanych z okazji ważnych wydarzeń międzynarodowych (m.in. Polska Prezydencja w UE), z drugiej natomiast, w przeciwieństwie do muzyków czy aktorów, nie mogą liczyć na wynagrodzenia proporcjonalne do koniecznego wkładu pracy. Publikacja przygotowywana przez to środowisko ukazuje wizję samych artystów, tego jak powinna być wspierana sztuka. Ta wizja jaskrawo kontrastuje z tym, co za niezbędne uważają politycy odpowiedzialni za kulturę.

Czarna Księga Polskich Artystów ukazała się nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej i jest współfinansowana przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Pierwsze spotkanie promocyjne z towarzyszącą mu dyskusją odbyło się 25 kwietnia w Galerii Silverado w Poznaniu. Kolejne 11 maja w Instytucie Kultury Miejskiej w Gdańsku, 15 maja w XS, ul. Narbutta 27A w Warszawie, 16 maja w CSW Kronika w Bytomiu

Czarna Księga Polskich Artystów

Warszawa 2015

Copyright © for this edition by Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2014

Copyright © for individual texts by the authors:

Seventeen Tendencies of the Modulation od Creativity by Gerald Raunig 

Inner Art World Exploitation of Poor Artists by Hans Abbing 

When Everything Became Fluid by Pascal Gielen

Art Versus Work by Julia Bryan-Wilson 

The Misfortunes of the ‚Artistic Critique’ and of Cultural Employment 
by Maurizio Lazzarato 

Glut, Overproduction, Redundancy! by Greg Sholette

Copyright © for the texts describing foreign groups by the following groups:

Precarious Workers Brigade / WAGE / ArtLeaks / Scottish Artists Union / 
Artists’ Union England / ISTM – Ініціатива самозахисту трудящих мистецтва /

Zgromadzenie na Rzecz Kultury na Ukrainie / Haben un Brauchen / UKK Unge Kunstnere og Kunstformidlere

Opieka redakcyjna: Agata Diduszko-Zyglewska

Redakcja: Krzysztof Zadros

Korekta: Justyna Filipczyk

Projekt graficzny, łamanie i zdjęcie na okładce: Katarzyna Błahuta

Druk i oprawa: www.opolgraf.com.pl

Wydanie I

ISBN 978-83-64682-34-6

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Wydawnictwo Krytyki Politycznej

ul. Foksal 16 II p., 00-372 Warszawa

redakcja@krytykapolityczna.pl 

www.krytykapolityczna.pl

Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej

Stanowisko OFSW w sprawie konkursu na kuratora wystaw Galerii Promocyjnej w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie

Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej protestuje i domaga się unieważnienia konkursu na stanowisko kuratora wystaw Galerii Promocyjnej w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie, ze względu na dyskryminacyjny zapis w punkcie 3. warunków uczestnictwa w konkursie, który ogranicza wiek kandydatów do 35 lat.

http://www.sdk.pl/aktualnosci/nowosci/159-staromiejski-dom-kultury-w-warszawie-oglasza-konkurs-na-stanowisko-kuratora-wystaw-w-galerii-promocyjnej

Jest to warunek kuriozalny, który nie został do tej pory wprowadzony w żadnym konkursie obserwowanym  przez Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej. Jest on sprzeczny z oficjalną polityką państwa oraz całej Unii Europejskiej, którą jest wydłużanie wieku aktywności zawodowej. Dyskryminuje się eliminując z konkursu, dużą część potencjalnych kandydatów na stanowisko, gdzie liczy się doświadczenie zawodowe i potwierdzona osiągnięciami umiejętność pracy z młodymi artystami.

Jednocześnie ze względu na znaczące miejsce Galerii Promocyjnej wśród galerii warszawskich utrzymywanych z środków publicznych, Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej domaga się udziału swego przedstawiciela w nowej komisji konkursowej oraz podanie do publicznej wiadomości jej składu.

Sekretariat OFSW